Przejdź do treści

Hanyż mistrzem! Zrobił to po raz ósmy

Ale to był sezon, ale to były wspaniałe emocje, takiego sezonu i takiej walki nie wyreżyserowałby nawet najlepszy reżyser światowego kina. W I lidze poziom wyrównał się niesamowicie. Zawodnicy z końca tabeli potrafili wygrywać z najlepszymi i robili niesamowicie dużo dobrego zamieszania.

Absolutnym bohaterem ostatniej niedzieli był Zbigniew Zioło, który najpierw pokonał Kamila Hołubeckiego a więc ubiegłorocznego zwycięzcę, czym zminimalizował szanse Kamila na ostateczny tryumf w tym sezonie, po tym sensacyjnie ograł zwycięzcę ligi Mateusza Hanyża. Niestety te dwa zwycięstwa nie dały utrzymania w lidze Zbychowi, wielka to szkoda bo zawodnik ten udowodnił wszystkim, że potrafi grać jak równy z równym z najlepszymi. Zioło uległ w meczu barażowym o I ligę Mariuszowi Wankiewiczowi i stało się dla Zbycha najgorsze. Wielkie gratulacje przy tym należą się Mariuszowi Wankiewiczowi za powrót do grona najlepszych, zasłużył Mariusz na ten wynik solidną grą w całym sezonie. Wróćmy jednak do tabeli I ligi. Nigdy jeszcze nie było tak, że do zwycięstwa w lidze wystarczyło „zaledwie” 38 punktów, nigdy też nie było tak, że 17 zdobytych punktów nie pozwoliło utrzymać się w lidze na następny sezon a o tym który z zawodników spadł z ligi zdecydował jeden, zaledwie jeden wygrany set, nawet nie punkt. Aż trzech zawodników zgromadziło po 18 punktów i właśnie między nimi decydował wspomniany set. To świadczy dobitnie o niesamowicie wyrównanym poziomie ligi bo zarówno na górze tabeli jak i na dole różnice punktowe były praktycznie żadne. Przed ostatnim meczem Hanyża z Kokottem i Burka z Kulferstem zarówno Hanyż, Kulferst jak i Hołubecki mieli realne szanse na zwycięstwo w lidze. Scenariuszów było co najmniej kilka aż trudno to wszystko było zliczyć i realnie zaplanować. Ostatecznie w końcu Hanyż zagrał dobry mecz i w końcu mądrze posługiwał się rakietką, co przy utracie punktu Przemka w meczu z Jurkiem dało mu upragnione zwycięstwo. Hanyż wraca zatem na najwyższy stopień podium po dziewięciu latach. Srebro dla Przemka Kulfersta, brązowym medalem musi się zadowolić Kamil Hołubecki. Wielką sensacją jest spadek do II ligi żywej legendy rozgrywek Piotra Nowickiego. Na pewno jest to też spowodowane jego nieobecnością w pierwszych dwóch rundach ale na pewno też „Wuja” potracił niespodziewanie punkty w innych pojedynkach, a przypomnieć chcę że zabrakło mu do utrzymania tylko i aż jednego seta, nawet nie punktu. Z ligą żegna się jeszcze Edek Bąk, dla którego był to najlepszy sezon w przygodzie z ligą. Edziu odniósł w tym sezonie kilka pojedynczych naprawdę fajnych sukcesów, między innymi dwa razy pokonał Ernesta Białka. Wielka szkoda, że ligę opuszczają tacy ciekawi zawodnicy, mam nadzieję że tylko na rok, choć za rok awansować będzie chciało na pewno również kilku innych graczy. Na zakończenie chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na świetną grę Piotra Kaletki w całym sezonie, który poczynił wyraźne postępy, śmiem twierdzić że największe spośród wszystkich zawodników w I lidze. To nie jest już absolutnie nudny, przebijający piłkę na druga stronę gracz, to zawodnik który posiadł już dużo więcej umiejętności a jego gra stała się bardzo zróżnicowana. Potwierdzeniem tych słów jest jego najlepszy wynik w karierze w ISALTS. Piotrek bardzo zasłużenie zajął piąte miejsce, a za rok może być nawet lepiej.

W II lidze już od dłuższego czasu na czoło wysunął się Piotrek Kulok, starał się gonić Tomek Jadanowski, Adrian Pietrus i Mariusz Wankiewicz i tak było do końca sezonu. Ostatecznie do ligi wracają ci, którzy już tam w niedalekiej przeszłości byli czyli Kulok, Jadanowski i Wankiewicz. Mogłoby się wydawać, że II liga była przez to troszkę nudna. Nic bardziej mylnego, nikt nikomu tutaj punktów za darmo nie rozdawał a o miejsce na podium do samego końca mocno walczył Adrian Pietrus, który ostatecznie musiał obejść się smakiem po porażce z Darkiem Durzyńskim w ostatnim meczu. Durzyński jak zwykle rozpędza się z biegiem sezonu i pewny jestem, że gdyby sezon jeszcze trwał to Darek utarłby nosa niejednemu zawodnikowi. Sezon jakby walkowerem oddał Marcin FIlipiak, często nieobecny oddawał mecze walkowerem i dlatego też spadł z ligi. Podobny los spotkał Karola Wróbla, który przez cały sezon musiał zmagać się z kontuzją ostatecznie zmuszony do odpuszczenia całej rudny rewanżowej. Liczę, że ci gracze szybko się odbudują i jeszcze pokażą dobry tenis stołowy w przyszłości. Na swoim solidnym poziomie sezon rozegrali Marek Leśniak i Tomek Luty i spokojnie mogą myśleć już o kolejnym sezonie bo swój plan wykonali precyzyjnie.

Co się nie udało w poprzednim sezonie, to w tym wyszło znakomicie. Mam na myśli Sławka Światlaka i Darka Kuberskiego, którzy w ubiegły roku nie zdołali awansować nie wytrzymując presji w rundzie play off. Do II ligi awansował jeszcze Kacper Konicki, który swój talent do tenisa rozwija systematycznie, małymi kroczkami ale wciąż do przodu. Patrząc jednak na jego miejsce w minionym sezonie, to jednak można powiedzieć, że jego forma eksplodowała. Trzymam bardzo kciuki za tych graczy w II lidze w przyszłym roku. Jak zwykle dobre sezony na tym poziomie rozgrywkowym rozegrali Zbyszek Borusiewicz, Damian Kulawik, Karol Kędziora, którzy również czynią systematyczne postępy więc przyszłość może należeć do nich. Szkoda, że pary zabrakło młodym debiutantom Bartkowi Kucharzakowi i Filipowi Łukawskiemu, bo zdaniem wszystkich zainteresowanych ligą przy większym zaangażowaniu przede wszystkim w regularna grę na treningach mogą być naprawdę mocni w przyszłości i liczyć się w walce o najwyższe cele.

W 2027 roku w I lidze zagrają: Mateusz Hanyż, Przemysław Kulferst, Kamil Hołubecki, Ernest Białek, Piotr Kaletka, Jerzy Burek, Józef Kokott, Piotr Kulok, Tomasz Jadanowski, Mariusz Wankiewicz

w II lidze: Zbigniew Zioło, Piotr Nowicki, Edward Bąk, Adrian Pietrus, Tomasz Luty, Dariusz Durzyński, Marek Leśniak, Sławomir Światlak, Kacper Konicki, Dariusz Kuberski

Bardzo dziękuję Wam wszystkim za uczestnictwo w lidze w tym roku, dzięki temu jak widzę Wasze zaangażowanie i pasję do tego pięknego sportu wiem, że ta liga musi trwać, wiem że nie tylko dla mnie jest bardzo ważną i prestiżową imprezą, a zdobywanie małych i dużych sukcesów cieszy Was niesamowicie i długo o lidze rozmawiacie w „martwym” sezonie, czekając na kolejny . Cieszę się bardzo, że jest dla kogo to wszystko robić i staram się żebyście byli zadowoleni. Wiem, mam świadomość, że nie wszystkim wszystko pasuje ale razem z roku na rok wydaje mi się, że dążymy do coraz lepszego jej organizowania. Zdaję sobie też oczywiście sprawę z tego, że nigdy wszystkim nie dogodzę ale cieszę się bardzo, że większości z Was to wszystko się podoba, to motywuje i buduje chęci na przyszłość, będę się starał jeszcze bardziej ale nie wszystko zawsze zależy ode mnie. Pozdrawiam Was gorąco i do zobaczenia w przyszłym sezonie, startujemy 10 stycznia 2027 roku.

Oczywiście, że nie zapomniałem o naszych kochanych sponsorach, którzy są z nami. Niektórzy pomagają nam już dwudziesty rok, są od początku, inni dołączyli teraz, jeszcze inni pomagają zawsze kiedy tego potrzebujemy w miarę swoich możliwości. Jesteście wspaniali a dzięki WAM ta liga może mieć ładniejsze kolory, powodujecie, że mogę przekazać uczestnikom wspaniałe wiadomości, które wywołują uśmiechy na twarzach. Bawmy się zatem tym wszystkim jak najdłużej, rozwijajcie swoje pasje, kochajcie tenis stołowy, kochajcie sport, bo ten sport potrafi nam pomóc odreagować, sprawić że się spotykamy, że się uśmiechamy a dzięki WAM nasi sponsorzy możemy to wszystko robić i z tego wszystkiego czerpać radość. Oto oni nasi darczyńcy: Grzegorz Babło, Nadleśnictwo Syców, Piotr Kulok, Bartłomiej Wróbel, Łukasz Schonfelder, Perez. Oczywiście osobne i wielkie podziękowania dla Burmistrza Miasta i Gminy Syców Łukasza Kuźmicza, który bez zastanowienia udziela nam wsparcia i kibicuje naszej inicjatywie. Do zobaczenia za rok mam nadzieje, że w większym składzie.